وحيد ( 1321 - 1259 ) حسن وحيد دستگردى ، فرزند محمد قاسم ، در سال 1298 هجرى قمرى در قريهء دستگرد اصفهان متولد شد و علوم مقدماتى را در زادگاه خود فراگرفت . در چهارده‌سالگى براى ادامهء تحصيل به اصفهان عزيمت كرد ، فقه و اصول را از محضر آخوند ملا عبد الكريم درگزى و سيد محمد درچه‌اى آموخت و فلسفه را نزد ميرزا جهانگير خان قشقايى و آخوند ملا محمد كاشى تلمّذ كرد و علوم ادبى را از ميرزا يحيى مدرس فراگرفت . وحيد در اوان مشروطيت با آزادىخواهان هماهنگ شد و با سرودن اشعار ملى و ميهنى و نوشتن مقالات سياسى و اجتماعى در روزنامه‌هاى : پروانه ، درفش ، كاويان و زاينده‌رود به بيدارى مردم كمك كرد . عمده‌ترين اشعار سياسى و وطنى وحيد در سالهاى 1282 تا 1284 شمسى سروده شده است و در نتيجهء انتشار همين اشعار مورد تعقيب قرار گرفت و شبانه به خاك بختيارى گريخت و قريب دو سال در آن ناحيه بود ، آنگاه به اصفهان مراجعت و از آنجا به تهران مهاجرت كرد و رحل اقامت افكند و در ادارهء انطباعات ( نگارش ) وزارت معارف به خدمت اشتغال ورزيد . وحيد در سال 1283 مجلهء ادبى ارمغان را تأسيس و به نشر آن پرداخت و تا وقتى كه زنده بود بيست و دو سال متوالى مجله را انتشار داد و در گسترش شعر و ادب خدمت ارزنده‌اى انجام داد در سال 1321 شمسى بدرود حيات گفت و در امامزاده عبد اللّه شهر رى مدفون گرديد . ازآن‌پس فرزندش وحيدزاده ( نسيم ) به نشر مجله همت گماشت و تا سال 1357 نيز مجلهء ارمغان منتشر شد .